Yabancı Dil Eğitimi

      Ülkemizde İngilizce eğitiminin niteliği hep tartışılagelen bir konu olmuştur. Aslında, uygulanan sistemleri değerlendirdiğimizde uzun yıllar istikrarlı bir şekilde yürürlükte kalan ve başarılı olan bir dil eğitimi sisteminden bahsedemeyiz.İngilizcenin yabancı dil olarak öğrenildiği ve kullanıldığı bir ülke  olan Türkiye’de doğal ortamında geliştirilme olanağı kısıtlı olan İngilizce becerileri sık sık değişen  sistemler nedeniyle arzu edilen seviyeye getirilememiştir. Ancak son yıllarda İngilizce eğitimi adına isabetli bazı adımların atıldığını söyleyebiliriz.

     Türkiye’de yabancı dil eğitimi konusunda yaşanan zorluklar, kalabalık sınıflar ve fiziksel koşulların yetersizliği ile nitelikli öğretmen eğitimi konusundaki açmazların yanı sıra, dil politikaları ve dil öğretimine yaklaşımlar gibi çok daha temel etkenlerden de kaynaklanmaktadır. Gerçekte durum, dil politikaları ve çağdaş dil öğretim yaklaşımlarında yapılan yanlışlar ve öğrenci sayısının çokluğu nedeniyle daha da kötü hale gelmektedir. Kuşkusuz, alınan kararlardan doğrudan etkilenen ancak yabancı dil eğitimi konusunda karar alma süreçlerine doğrudan ya da kapsamlı bir biçimde dâhil edilmeyen ancak sınıf-içi tüm düzenlemelerden sorumlu olan öğretmen kitlesi bu akışta yer bulmakta zorlanan bir grubu temsil etmektedir.

     Mevcut duruma iyi tarafından baktığımızda ise iyi hazırlanmış güncel öğretim programlarının yürürlükte olması, eğitim sistemi açısından İngilizce eğitiminin 2. sınıftan itibaren başlatılması, dil öğrenme sürecini destekleyen teknolojik gelişmeler, sınırsız sayıda kaynağa erişim olanağı, artık her yerde bulunan İngilizce unsurları dil öğrenme sürecine katma olanağı ve Erasmus+ gibi uluslararası projeler kapsamında yurtdışındaki okullara gitme olanaklarının artması gibi Türkiye’de İngilizce öğrenme sürecini kolaylaştıracak etkenlerden de bahsedebiliriz.
     Dil öğrenme uğraşı herhangi bir hapı veya iksiri bulunmayan uzun soluklu bir süreçtir. Türkiye özelinde bu süreci, avantaj ve dezavantaj doğuran etkenleri iyi tespit edip dil eğitiminde güncel eğilimler çerçevesinde bütüncül bir yaklaşımla öğrenen ve öğrenme odaklı bir düzlemde yürütmeliyiz. Yaşanan sorunlar karşısında atılan çözüm adımlarının sonuçlarını da sabırla bekleyip öyle değerlendirmemiz gerekir.

 

Kaynakça
Altan, M. Z. (2012). Redesign of the Teacher Education System: A Turkish Case. Paper presented at the
4th ATEE Winter Conference:Teacher Educators policy, practice and research, 225-231.
Bayyurt, Y. (2014). 4+ 4+ 4 Eğitim Sisteminde Erken Yaşta Yabancı Dil Eğitimi. Yabancı Dil Eğitimi
Çalıştayı Bildirileri (12-13 Kasım 2012), Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları, s. 117-127.
British Council ve TEPAV (2013).
Türkiye’deki Devlet Okullarında İngilizce Dilinin Öğretimine İlişkin ulusal ihtiyaç analizi

İletişim


Bizi Takip Edin